Home / اخبار علمی / اسکن مغزی “توهم خروج از بدن” را آشکار کرد

اسکن مغزی “توهم خروج از بدن” را آشکار کرد

مسلمن احساس اینکه در درون بدن خودمان نباشیم حس بدیهی و ملموسی برایمان نخواهد بود. در تحقیقی از موسسه تحقیقاتی کارولینسکای سوئد، دانشمندان علوم اعصاب توانستند توهم خروج از بدنر(out of body illusion) را برای شرکت‌کنندگانی که در دستگاه اسکنر مغزی بودند ایجاد کنند.
آنها سپس توانستند توهمی که شرکت‌کنندگان از موقعیت خود در اتاق دارند را به نقاط دیگر اتاق هم دوربری(Teleport) کنند و نشان دهند که درک موقعیت شرکت‌کنندگان از بدن‌شان با رمزگشایی از یک الگوی فعالیتی در قسمتی از مغز ممکن است.

12123

“تصویر بازسازی شده از موقعیت شرکت‌کنندگان و مشاهده‌ی بدن خود در “توهم خروج از بدن

حس اینکه ما بدنی داریم که می‌تواند در هرجایی از فضا باشد از حواس کلیدی است که آنرا کسب کرده‌‌ایم. اگرچه این امر وظیفه‌ی بسیار پیچیده‌ای برای مغز است و نیازمند هماهنگی میان اطلاعات پایداری است که از حواس گوناگون به مغز فرستاده می شوند اما ازین طریق است که حس دقیق اینکه بدن با توجه به دنیای بیرونی در کجا قرار گرفته است، می‌تواند حفظ شود.

مطالعه روی موشهای آزمایشگاهی نشان داده است که مناطق خاصی از ذهن حاوی GPS ‌هایی با عنوان “سلول‌های مکانی” می باشند که راهنمای موقعیت موش‌ها در درون اتاق‌اند _ کشفی که جایزه نوبل روانشناسی پزشکی سال 2014 را به خود اختصاص داد_. اگرچه تا به امروز، این‌که چگونه مغز انسان تجربه ادراکی وجود بدن در قسمتی از فضا را شکل می‌دهد و یا اینکه نواحی مشخص شده در موش‌ها شامل این پروسه می شوند یا خیر کاملن مشخص نشده است.

در مطالعه اخیری که در مجله علمی زیست شناسی(Current Biology) نیز منتشر شده است، محققین توسط یک اسکنر مغز در ذهن پانزده شرکت‌کننده‌ی سالم رویایی خارج از بدن به وجود آورده‌اند. بر سر شرکت‌کنندگان مانیتوری نصب شده بود که این امکان را به وجود می آورد تا از قسمت دیگر اتاق تصویر خود و اسکنر مغز را ببینند. از این منظره دیداری جدید، شرکت کنندگان در نزدیکترین نقطه، بدن شخص غریبه‌ای را می دیدند، در حالی که بدن خودشان در دورترین نقطه قابل مشاهده و از منفذ موجود در اسکنر مغز، بیرون آمده بود. برای استخراج رویا، محققین با یک وسیله بدن شرکت‌کننده را لمس می کنند، که این عمل باید در نقطه دید کامل شرکت‌کننده و منطبق با تماسهایی باشد که با بدن غریبه صورت می‌گیرد.

به گفته مسئول راهنمای این مطالعه آروید گوترستام(Arvid Guterstam)؛ “در عرض چند ثانیه، مغز حس لامسه را با منظره دیداری جدید ترکیب کرده و در نتیجه باعث ایجاد این باور می‌شود که بدن غریبه واقعا وجود دارد و در اتاق مورد آزمایش، بیرون از بدن شخص شرکت کننده، قرار گرفته است.”

در مهم‌ترین بخش از این مطالعه، دانشمندان از “توهم خروج از بدن” استفاده کردند تا به صورت ادراکی، حالت “دوربَری” را برای شرکت‌کنندگانی که در جاهای مختلف اتاق اسکنر هستند، امتحان کنند. سپس با استفاده از تکنیک الگوشناسی، فعالیت مغز را بررسی کرده تا نشان دهند که درک حضور در محل می‌تواند به وسیله الگوهای فعالیتی موجود در مناطق خاصی از بخش های مکانی و زمانی مغز، رمزگشایی شود. از این گذشته، دانشمندان می توانند وجود رابطه ای اصولی میان محتوای اطلاعات در این الگوها و درک شرکت کنندگان از رویاهای حاضر در خارج از بدن را ثابت کنند.
آروید گوترستام (Arvid Guterstam) ، اینگونه ادامه می دهد:” احساس وجود بدن در قسمتی از فضا، برای تعاملات ما با دنیای بیرون و ایجاد ویژگی اساسی با حس خودآگاهی انسان، بسار ضروری است”. ” نتایج به دست آمده از تحقیقات از اهمیت برخوردارند، زیرا نشان دهنده اولین خصوصیات از نواحی مغز هستند که در شکل‌گیری تجربه ادراکی خود بدن در فضا، نقش داشته‌اند.”

یکی از نواحی مغز که می تواند به درک شرکت کننده از محل حضور کمک کرده و آن را رمزگشایی کند، هیپوکامپ است _ساختاری که باعث دریافت جایزه نوبل، یعنی “سلول های مکانی” شد.

” یافته‌های ما ازین جهت درخور توجه و جالب‌ند که بیانگر این موضوع هستند که سلول‌های مکانی نه‌تنها در جهت‌یابی و رمزگزاری حافظه نقش بسزایی دارند، بلکه نقش آن‌ها در شکل‌دهی تجربه هوشیاری وجود بدن در فضا نیز بسیار مهم است”.

 

ترجمه: مِهبانگ

منبع: +

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top