Home / اخبار علمی / شناسایی اولین طیف نورمرئی در سیاره فراخورشیدی

شناسایی اولین طیف نورمرئی در سیاره فراخورشیدی

منجمان با استفاده از ماشین شکار سیاره ای‌اچ‌ای ارپی‌اس در رصد خانه‌ی لا سیلا ای‌اس‌او در چیل موفق به دریافت اولین طیف نور مریی بازتابش شده از یک سیاره‌ی فراخورشیدی شدند.
این مشاهدات خواص جدیدی از این جرم معروف را آشکار کردند… اولین سیاره‌ی فراخورشیدی کشف شده که دور یک ستاره ی معمولی در گردش است: 51 پگاسی به این نتایج یک آینده هیجان‌انگیز را برای این تکنیک تضمین می‌کند؛ مخصوصن با ظهور نسل بعدی ابزارهای رصدی…
سیاره ی فراخورشیدی 51 پگاسی بی حدود 50 سال نوری از زمین دور است و در صورت فلکی پگاسوس قرار دارد در سال 1995 کشف شده و برای همیشه به عنوان اولین سیاره ی فراخورشیدی حول ستاره ای مانند خورشید به یاد خواهد می‌ماند؛ این سیاره همچنین به عنوان یک سیاره ی کهن الگوی مشتری مانند داغ در نظر گرفته می‌شود.

از زمان این کشف مهم بیش از 1900 سیاره در 1200 سیستم سیاره‌ای تایید شده است. در بیستمین سالگرد این کشف مهم پگاسی 51 بی دوباره به چرخه بازمی‌گردد تا پیشرفت دیگری را در مطالعات بین سیاره ای به ارمغان آورد.

تیمی که این کشف مهم را انجام داده است توسط شخصی به نام جرج مارتینس از مرکز تحقیقات استروفیزیکا و دانشگاه دو پرتو پرتغال تشکیل یافته که در حال حاضر دانشجوی دکترا در ای اس او در چیل می‌باشد.

هم اکنون بیشترین روش مورد استفاده در تشخیص اتمسفر یک سیاره‌ی فراخورشیدی رصد طیف ستاره‌ی میزبان از دریچه ی اتمسفر سیاره در حین عبور است روشی که به طیف سنجی انتقالی معروف است.

روش جایگزین دیگر رصد سیستم سیاره ای در هنگام عبور ستاره از مقابل سیاره است که در درجه ی اول اطلاعاتی را در مورد اتمسفر سیاره در اختیار می‌گذارد.

روش جدید دیگر وابسته به یافتن تحرکات سیاره‌ای نیست. بنابراین به طور بالقوه می‌تواند در مطالعات اجرام فراخورشیدی مفبد باشد. این روش اجازه می‌دهد که طیف سیاره‌ای به طور مستقیم در نور مریی شناخته شود؛ بدین معنی که خواص مختلف این سیاره که در روش‌های دیگر غیرقابل شناسایی هستند در این روش به راحتی استنباط می‌شوند!

نور ستاره‌ی میزبان غالبن به عنوان راهنما برای جستجوی خصوصیات مشابه از نوری که انتظار میرود از سیاره بازتاب شده استفاده می‌شود؛ در حالی که این نور، مدار سیاره را هم توصیف میکند. این یک عملیات بسیار سخت است، چون سیاره در مقابل ستاره‌ی درخشان مادر بسیار کم نور است.

همچنین سیگنال سیاره به راحتی می‌تواند توسط تاثیرات ریز و با منابع صدا محو شود، اما موفقیت این تکنیک زمانی که بر روی اچ‌ای‌ار‌پی‌اس داده نصب گردید با کشف پگاسی51 ب یک مدرک بسیار با ارزش از این ابتکار رسید.

جورج مارتینز توضیح میدهد: این نوع از تکنیک یافتن از اهمیت علمی بالایی برخوردار است؛ چون به ما اجازه می‌دهد جرم واقعی سیاره و حرکت مداری آن را اندازه بگیریم که برای درک هرچه بیشتر سیستم سیاره ای لازم است. همچنین این روش اجازه می‌دهد که میزان بازتابش یا بازتاب سیاره را اندازه‌گیری کنیم که به ما اجازه می‌دهد هردو ترکیبات سطح و جو سیاره را استنباط کنیم.

پگاسی 51 ب جرمی حدود نصف جرم مشتری دارد و مداری با درجه ی تمایل 9 درجه نسبت به زمین سیاره بزرگتر از مشتری است و بسیار بازتابنده (درخشان) است.

این‌ها خصوصیات معمولی برای یک سیاره‌ی شبیه به مشتری و داغ هستند که خیلی نزدیک به ستاره ی مادر می‌باشند و در معرض تبدیل شدن به ستاره می‌باشند.

اچ‌ای‌ار‌پی‌اس برای تیم تحقیقاتی خیلی مهم بود، اما این واقعیت که نتایج به دست آمده با استفاده از تلسکوپ ای‌اس‌او 3.6 متر که رنج محدودی از قابلیت این تکنیک را دارا می‌باشد و این اخبار هیجان‌انگیزی برای منجمان است. ابزار موجود همانند این توسط ابزارهای پیشرفته‌ی دیگری بر روی تلسکوپ‌های بزرگتر پیشی خواهند گرفت. مثل تلسکوپ بسیار بزرگ ای اس او و تلسکوپ فوق العاده بزرگ اروپایی در آینده.

این تحقیقات با عنوان “شواهد برای طیف نگاری مستقیم از نور بازتابی پگاسوس بی” در مجله ی نجوم و اخترفیزیک ذر 22 اوریل 2015 منتشر شد.

مترجم : آیدا صفری 
منبع : phys.org

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top