پیدایش حیات 1

پیدایش حیات 1

داستان حیات منحصر به فرد است. پیامی که هر کدام از ما آن‌را به دوش می‌کشیم محصور در تمام سلول‌های بدن‌مان به زبانی که حیات در زمین می‌تواند بخواند.
کدهای ژنتیکی با الفبایی نوشته شده‌اند متشکل از تنها 4 حرفه، هر حرف مولکولی بر ساخته از اتم‌هاست.
هر کلمه متشکل از سه حرف است و هر شکلی از حیات یک شاهکار است.
نوشته شده طبیعت و اصلاح شده‌ی تکامل و فرگشت.
دستوری برای تداوم و تولید مثل دستگاه پیچیده حیات.
حیات پیامهای خود را بیش از سه میلیون سال تولید و باز تولید کرده است.
اما خود این حیات از کجا میاید هنوز جواب قطعی کسی برایش ندارد – مولکولهای کربن شروع کردند به استفاده از انرژی برای تولید همانند خود – فرگشت و حیات خود در حال حرکتند
آیا حیات در اعماق اقیانوس ها و یا آتشفشان‌های باستانی شکل گرفته ؟
آیا حیات از شهاب‌سنگ‌ها و دنباله‌دارهایی که به زمین آمدند و حاوی ویتامین و امینه اسید بودند به وجود آمده ؟
اجازه بدید همینجا صحبتی کنیم در مورد همین سنگهای آسمانی.
در یکی از روزهای سال 1911 در روستایی نزدیکی اسکندریه مصر شهاب سنگهایی به زمین در قطعات کوچک برخورد کردند که 70 سال بعد ما اونها رو رمز گشایی کردیم.

در سال 1976 ناسا سطح نشین وایکینگ 2 را بر سطح مریخ نشاند –کارل ساگان بزرگ در این باره میگوید: ما دریافتیم جومریخ چگالی کمتر از یک درصد جو خودمان را دارد و بیشتر دی اکسی کربن است مقداری هم نیتروژن ارگون بخار اب و اکسیژن نیز موجود است.
چند وقت بعد وقتی دانشمندان انالیزی روی سنگ های شهابی که در روستای نخله که بالا در موردش گفتیم تحقیق کردند فهمیدند شباهت بسیار زیادی بین مواد تشکیل دهنده سیارات و شهاب سنگها موجود است.

در مریخ بیش از یک میلیارد سال پیش اتشفشانی فوران کرد گذاره های ان پس از سرد شدن تبدیل به سنگ ها شدند چند صد میلیون سال پیش این نواحی پوشیده از اب بود و مدتها پس از ان سیل شهاب سنگی به اندازه کوه جبل الطارق بر سطح مریخ سقوط کرد انفجار حاصل از ان دهانه بزرگی ایجاد کرد.
بخش عمده ای از این برخورد به فضا بازگشت!

در مداری به دور خروشید و تقلای گرانشی پیرامون سیاره مریخ یکی از این تکه‌ها جدا شد و مسیرش منحرف و به سمت زمین آمد.
این تکه شهاب‌ها مسیله انتقال مواد اولیه حیات هستند یک وسیله انتقال میان سیاره ای!
چنین شهاب‌هایی مکان مناسب و پناهگاهی برای محموله های میکروسکوپی است… بذر های حیات بیشتر این سنگهای بین سیاره ای دارای حفره و سوراخ هستند.

ما میدانیم بسیاری از میکروب‌ها در شرایط متخاصم فضا میتونن زنده بمانند. حتی برخی از این میکروب‌ها در چنین شرایطی میتونن تا هشت میلیون سال در خوابی عمیق بروند و مجدد بیدار شوند.

الان میکروبهایی هستند که در یخ های قطب هستند و هنوز زنده هستند و قدمتشون به خیلی قبل تر از موجودیت ما در زمین میرسد.
اگر حیات در شرایط دشوار از فضا به زمین رسیده و برای هزاران سال مقاومت کرده پس به طور طبیعی میتواند سوار بر سیستم حمل و نقل میان سیاره ای از جهانی به جهان دیگر شود.

این شرایط خوبی برای اجداد ارگانیسمی ما مدتی را در فضا به سر بردند – چرا اینطور فکر میکنیم؟ زمین 4 میلیارد سال قدمت دارد. در نیمه اول عمر زمین توسط شهاب سنگها تا هر چند میلیون سال یک بار بمباران می‌شد بر اثر این برآوردهای خشن اقیانوس‌ها تبخیر شده حتی سطح صخره‌ها نیز ذوب می‌شد.
و این موضوع باید سیاره را عقیم و بایر می‌کرد برای هزاران سال اما با مطالعه سنگ‌ها و فسیل‌ها فهمیدیم باکتری‌ها در حال تکامل روی زمین در این دوران بود که شکل گرفتند.

خب حیات چجوری از این شرایط سخت جون سالم بدر برد و ادامه پیدا کرد ؟
هر وقت شهابی به زمین برخورد میکرد از این برخورد دهانه ای بزرگ ایجاد میشد میلیونها تخته سنگ به فضا پرتاب میشد برخی از انها چنان در شرایط سخت نجات میافتند بعضی از این تخته سنگها حامل زندگی باکتریایی و میکروبی بودند

چند صد هزار سال بعد از هر برخورد شهاب به زمین زمین میزانی خنک میشد که آب اقیانوس‌ها دوباره متراکم می‌شد زمین دوباره قابل سکونت تر می‌شد.
در همین میان برخی از سنگهایی که به سمت فضا پرتاب شده بودند در حال گردش به دور خورشید بودند برخیشون دوباره به زمین برگشتند و دوباره بذرهایی از حیات رو با خود آوردند.

این یعنی پس از هر فاجعه حیات خودش رو حفظ کرده وقنی منظومه شمسی جوونتر از الان بود. سیاره زهره بیشتر از همه شبیه به زمین بود.
پوشیده از اقیانوس و حتی شاید حیات… زهره زمین و مریخ با هم تبادل سنگ میکردند طی میلیونها سال آیا حیات روی زمین از این داستان پیروی میکند ؟ شواهد که این رو میگوبد.

چرا میکروب‌ها می‌تونند در شرایط خلا و پرتوهای کیهانی در فضا زنده بمانند؟
خب تا اینجا فهمیدیم که اورگانیسم‌های حیات تحت چنین شرایطی میتونن بین سیارات انتقال یابند شاید حیات از مریخ یا زهره به زمین امده اما در مورد فضای میان ستاره ای و میان منظومه ای چه ؟
ایا ممکنه حیات از ستاره ای به ستاره ای دیگر توسط حاملهایی بین ستاره ای یعنی شهاب ها انتقال یابد؟
ستاره ها میلیون ها بار از سیارات نسبت بهم دورتر هستند.
فضا به قدری پهناور است که یک تخته‌سنگ میلیون‌ها سال طول خواهد کشید تا از سیاره ای به ستاره دیگر برود.
هیچ میکروبی در چنین شرایطی و میزان پرتوهای کیهانی با این مدت طولانی نمی‌تواند زنده بماند.
اما یک داستان محتمل‌تری هم هست!
ستارگان راه‌شیری توسط نیروی گرانش در مدارهایی بسیار بزرگ به دور مرکز راه شیری که سیاه چاله ای عظیم هست می‌چرخند –به عنوان مثال خورشید ما که روی یکی از بازوهای بیرونی راه شیری هست 250 میلیون سال طول میکشد تا یک بار مدار خود را به دور مرکز راهه شیری تکمیل کند.
در این بین منظومه ما دو یا سه بار به ابرهای ستاره ای غول پیکر مواجه می‌شود.
هر کدام‌شان هزاران سال طول می‌کشه درازشان.
کهکشان‌ها یک کارخانه سخت ستاره و سیاره هستند. راه شیری یعنی کهکشان ما دارای صدها ابر میان ستاره گسترده است. جایی که غبار های گازی و کهکشانی متراکم می‌شوند و برای ساخت ستاره‌ها و سیارات جدید در این سفر کهکشان راه شیری خورشید ما نه تنها به وسیله سیارات همراهی میشه بلکه میلیاردها دنباله‌دار را هم به همراه خود دارد.

وقتی منظومه ما از بین این غبارهای کیهانی میگذره گرانش حاصل از ابرهای متراکم بزرگ خارجی‌ترین سنگ‌ها و دنباله‌دارها را به فضای میان دو ستاره پرتاب و جذب می‌کند برخی رو نیز به درون منظومه می‌کشاند و در حال سقوط به سمت درون منظومه شمسی.

برخی‌شان ممکنه در این بین با سیارات منظومه برخوردی نیز داشته باشند. تاثیر برخورد یک دنباله‌دار پر سرعت با سیاره‌ای صخره‌ای تخته سنگ‌هایی رو به فضا می‌فرسته. مثل موشک اگر ان سیاره دارای حیات بوده باشد. حالا از هر نوعش… برخی از این سنگ‌ها حامل میکروبهای زنده خواهد بود و بعد از هزاران سال تخته سنگ‌هایی خارج شده از زمین می‌توانند شهاب سنگهایی در اتمسفر سیارات تازه متولد شده ابرهای کهکشانی سقوط کند.
این میکروب‌های پنهان روی این سنگهای فضایی در تماس با آب یک سیاره می‌تونند دوباره احیا شوند و تولید مثل کنند
این داستان میتونه توضیح دهنده چگونگی شکل گیری حیات روی زمین باشد.
بله این داستان حیات و انتقال ان از جهانهاییشبیه به زمین یا حتی متفاوت تر از زمین هست… حیات پس از انتظار به مانند یک واکنش زنجیره ای در سرتاسر کهکشان است.
آیا موجودایت دیگر شبیه ما هستند که همین سوالات مشابه رو می‌پرسند؟

 

ترجمه و گردآوری: آرش آریامنش

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top